*Çling çlong
Ersan kapıyı açar, karşısında pronet satıcısı. (ps)
ps: İyi günler beyfendi ben pronetten geliyorum. Güvenlik aksamları satıyoruz. Proneti daha önce duymuş muydunuz?
Ersan: Evet duymuştum. Heryerde görüyorum.
ps: Neden bu kadar meşhur olduğuna dair bir fikriniz var mı?
Ersan: Hırsızlık arttı tabii. Millet aç ne yapsın?
ps: Ee burası öğrenci evi galiba. Ben gideyim o zaman?
Herbetiz bultan ya kodek!
kadıköy etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kadıköy etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Pazartesi, Ekim 31
Cuma, Ekim 21
Dimitrokapulo ve Eski Kaşar
Dün Hasancan'la buluştuk. Hasancan'la ilk tanıştığımızda elimi uzatıp adımı söylemiştim o da "Taşak mı geçiyorsun?" der gibi yüzüme bakmıştı. O zamandan beri Hasancan'ı çok severim.
Hasancan bir şişe Dimitrokapulo, 100 gr eski kaşar almış sağolsun. Oturduk kilise sokağına, İsis'in tam karşısında şarabımızı içtik, eski kaşarımız artınca gittim bir şişe de ben Dimitrokapulo aldım, kilise sokağına, Hasancan'ın yanına, İsis'in karşısına geri oturdum.
İsis benim için dış duvarı kadardır. İçine bir kere girmiştim, yanımdakiler yiyorlar diye mecburen ben de sade makarna söylemiştim.
İsis'in eski tabelası neon ışıktan yapılmış bir piramitti. Perspektifi bayağı başarısızdı. Bir üçgen çizip yanlışlıkla bir çizgi daha çekmişler gibi gözüküyordu. Bir gün Burak'la kilise sokağında İsis'in tam karşısında içiyorduk, Burak neon tabelaya bakıp "Aaa!" dedi. "Bu aslında piramitmiş."
Kilise sokağında, İsis'in karşısında en az 700 kere içmişizdir. Ayık, çakırkeyf ve sarhoş hallerde o tabelaya bakmışızdır. O tabelaya gerçekten çok fazla baktık... Acaba başka insanlar daha mı çabuk farketmişlerdir onun piramit olduğunu? Hayır adı da İsis bir de...
Biz Hasancan'la oturuyorduk. İsis tabelasını değiştirdi bu arada. İnce uzun harflerle İSİS yazıyor artık. İSİS'e bakıp şarapları içtik Hasancan'la. Sonra oturuşumuzun yönünü değiştirdik. İSİS'e bakmaktansa yoldan geçen kızları kesmeye başladık. Sokakta loş bir ışık vardı, kafamız loşlaşmıştı, bir an için çok cool bir yerde, cool bir anın içinde olduğumuzu hissettim.
Tarih kadar cool hissettim. Bence tarih çok cooldur. Bugün Orhan Pamuk bütün parasını kumarda yese insan içine çıkamaz. İnsanlar kitaplarını almamaya başlar. Solcular lümpenlikle, kitapkurtları gerizekalılıkla suçlar. Aynı kitapkurtları barda yanlarındaki kıza Dostoyevski'nin bütün parasını kumarda yediğini anlatırken gözleri parlıyor. Bukowski gibi bir tanıdıkları olsa hiçbiri yüzüne bakmaz, telefonlarına çıkmazdı. Bukowski'nin leş anılarını okurken gözleri faltaşı gibi açılıyor oysa...
İşte bir an sanki bugünde değilde tarihte yaşıyormuşuz kadar cool hissettim. Kadıköy'deyiz, sokakta kız kesip şarap içiyoruz. Tarihimizi yazıyoruz. Ben tuttum o tarihi daha yazmadan karşıma alıp izledim.
Sonra tarihi, İsis'in karşısında bırakıp partiye gittik. Parti yaptık, sarhoş olduk, sarhoş gezdik, sarhoş sarhoş sarhoş...
Sarhoş kelimesini sarhoşluğa dışarıdan bakan biri bulmuş olmalı. Çok yavşak bir fonetiği var. Öpüjemm gibi bir fonetik. Mesela Berker'e desem ki "Sarhoşluğa yeni bir isim bulalım." "Hayat" derdi muhtemelen. Hayat demezse bayağı düşünmek zorunda kalırdı. İçeriden bulacaksak çok güzel bir kelime bulmak gerekir sarhoş yerine.
Ben içkiyi severim ama o kadar çok içmem. Bir ara çok düşünmüştüm "Neden içki içiyoruz?" diye. Zamanı doldurduğumuzu sanıyordum ama galiba tarihi dolduruyormuşuz. Özel amılarımı yan yana dizsem hiçbiri ayık değildir muhtemelen.
İçkinin ya da birtakım uyuşturucu maddelerin eşlik etmediği sanat eseri düşünüyorum. Sanatçıların özel hayatlarını çok bilmediğim için bulamıyorum ama güzel bir inceleme konusu olurdu bu. "İçkiden Hazzetmeyen Yazarlar Antolojisi"
Salı, Ağustos 9
fc Nepal Konsolosluğunda
"Üsküdar'dan Kandilli otobüsüne bin, Kandilli'den bir sonraki durakta in." Cengiz böyle diyince dediğini yaptım tabii. Kandilli'den sonraki durağın adı Küçüksu. Ufakça bir nehir var. "Ne güzelmiş la buralar." diye düşüne düşüne derenin paralelinden biraz yürüdüm. Adresi soruyorum bilen yok. Bu arada ben gece Kadıköy'de kalmışım. Pasaport evde, fotoğraf yok. Koşa koşa Merter. Fotoğraf çektir, pasaportu kap, ikametgah falan, fotoğrafı teslim al derken tabii ki geç kaldım. Yolda aradım konsolosluğu. "Ben geç kalıyom." dedim. "Tamam bir saat içinde gelirsen no problem." dediler. Neyse işte indim Küçüksu falan derken büfeye sordum. Büfe bilir. Büfe denilen yerler gittiğiniz yerin her şeyini bilen adamlardır. Sokağı yaşayan adamlar büfeciler. Çok krallar bence. Büfe sokağın adını bilemedi ama Nepal diyince bildi, gösterdi gittim.
Kapıda iki kalender amca muhabbet ediyo güzel güzel. Girdim, 35$, fotoğraf vize hazır. Vizeden sonra bahçede beraber sigara içtik, muhabbet ettik. "Bir sürü genç Nepal'e vize alıyo ne güzel" dedi. Daha dün üç tane Boğaziçi'li genç almış. Bir iki özel soru sordum cevaplamadı. "Konsoloslara böyle sorular sorulmaz." dedi. Çıktıktan sonra aklıma geldi "Kadıköy'e nasıl giderim?" diye bağırdım. "Aşşaadan 15F'ye bin!" dedi. Nepal vizesi macerası basitti güzeldi.
Konsolosluklardan nefret ediyorum ama fahrileri fena değil işte.
Kapıda iki kalender amca muhabbet ediyo güzel güzel. Girdim, 35$, fotoğraf vize hazır. Vizeden sonra bahçede beraber sigara içtik, muhabbet ettik. "Bir sürü genç Nepal'e vize alıyo ne güzel" dedi. Daha dün üç tane Boğaziçi'li genç almış. Bir iki özel soru sordum cevaplamadı. "Konsoloslara böyle sorular sorulmaz." dedi. Çıktıktan sonra aklıma geldi "Kadıköy'e nasıl giderim?" diye bağırdım. "Aşşaadan 15F'ye bin!" dedi. Nepal vizesi macerası basitti güzeldi.
Konsolosluklardan nefret ediyorum ama fahrileri fena değil işte.
Pazartesi, Haziran 13
Uzzzun zamandır bloga dokunmadım. Şimdi özetler;
Sınavlar açıklandı 6 dersin 5'inden geçmişim.
Kadıköy'e kapak attım.
Minecraft diye bir oyun keşfettim düşman başına. Madencilik yapmaktan su içmeye vakit bulamıyorum.
Sakarya'dayım, birazdan kiraza gideceğiz.
Sisteme giremiyorum. Ders seçimlerimi yapamıyorum.
Seçimleri izledik.
Hayat böyle geçiyor hayalet okurcum...
Çarşamba, Mayıs 18
Neler oldu neler?
Neler oldu?- Ahmet Şık'ın davası.
- Ben Ankara'ya gittim.
- Oradan Eskişehir'e geçtim.
- Dönünce, Kadıköy'ü ikinci bir emre kadar terkettim.
- Annanemle kahvaltı ettik.
- Amw Winehouse konseri her geçen gün yaptığı gibi biraz daha yaklaştı.
- Bianet hacklendi.
Ahmet Şık: Ben davanın görüleceğini tamamen unutmuştum. Bir de burnumun dibindeydi. Günün ilerleyen saatlerinde aradığım insanların hatırlatmasıyla "Hasiktir!" dedim ama tabii geç kaldım.Bu sefer devletümüz bir araç bulmuş da davaya gidebilmiş. Kitaptan beraat, ergenekon üyeliğinden(!) yargılanmaya devam.
Ananemle kahvaltı ettik: O da Ankara'dan dönmüş. Haberim yoktu komik oldu. Sabah beraber kahvaltı ettik. Ben bilgisayar başına oturdum, o gelen komşuyu ağırlamaya başladı.
Amw Winehouse konseri her geçen gün yaptığı gibi biraz daha yaklaştı: Yapacak bir şey yok. Heyecanlanıyoruz efendim. Ama o konserden 20 dakka sonra inerse ne yapacağım hâlâ bilemiyorum. Vallahi bilemiyorum...
Bianet hacklendi: birgün ve sendika.org da. Ama sonra geri açıldılar.
Şimdi fc derslerine çalışacak. Yüksek notlar alacak.
Cuma, Haziran 20
Mekan: Kadıköy, Beşiktaş vapur iskelesinin önü
Vakit: 2 mayıs saat 4 civarı
Bulunma sebebi: Boğaç'ı bekliyorum
-Kimsin sen?
-Fevzican.
-Ne yapıyorsun burada?
-Boğaç'ı bekliyorum efendim.
-Efendim demene gerek yok. Beni göremiyor olman, beni senden üstün kılmaz. Hatta kendini üstün görebilirsin. Senin vücudun var, benim yok.
-Bir an tanrıyla konuştuğumu sandımda.
-Tanrı sormazdı heralde. Konuştuğu kimsenin kim olduğunu bilirdi. Tabii tanrı diye bir şey olsaydı.
-Tanrıya inanmıyor musun?
-Hayır.
-Ben tanrıya inanmıyor olsam ve vücutsuz bir ses benimle konuşsaydı o anda inanmaya başlardım.
-Ne garipsin. Benim ne farkım var ki, ben sana tanrının varlığını kanıtlarken, gördüğün insanlar kanıtlayamasın?
-Şiirsel cümleler kurmazsan sevinirim. Kendimi tanrıyla konuşuyormuş gibi hissediyorum. Soruna gelince, kanıt değilde korku diyelim.
-Seni korkutuyor muyum?
-Sen korkutmuyorsun hayır. Ama ilahi şeyleri hatırlatıyorsun ve cehennem beni korkutuyor.
-Ben tavuklardan korkarım.
-Evet ibikleri var, gagaları var ne korkunç dimi?
-Bir de Beatles şarkılarından.
-Aaa öyle deme. Dinledikçe seversin bence.
-İki notasını duyduğum anda çığlık atmaya başlıyorum.
-Öyleyse tanrı olmaman iyi olmuş. Tanrı olsaydın kafamın içindekileri duyardın. She Loves You Ye Ye Ye çalıyordu kafamda.
-Iıııyyyyy!!
-Sen görünmez adam değilsin değil mi? Yalnızca sessin.
-Evet.
-Senin gibi başkaları var mı?
-Bilmem ben rastlamadım.
-Ama çok saçma. Bu cümleleri kurmak için ses yetmezki, beyinede ihtiyacın var.
-Ne bileyim ben.
-Boğaç geliyor. Bira içmeye gidiyoruz, sende gel istersen. Boğaç'la tanışırsınız. Ressam o resmini çizer. Hahaha çok komiğim.
-Gelemem ben kıpırdayamıyorumki.
-Hadi ya. Neyse görüşürüz ozaman. Hahaha gerçekten çok komiğim.
Vakit: 2 mayıs saat 4 civarı
Bulunma sebebi: Boğaç'ı bekliyorum
-Kimsin sen?
-Fevzican.
-Ne yapıyorsun burada?
-Boğaç'ı bekliyorum efendim.
-Efendim demene gerek yok. Beni göremiyor olman, beni senden üstün kılmaz. Hatta kendini üstün görebilirsin. Senin vücudun var, benim yok.
-Bir an tanrıyla konuştuğumu sandımda.
-Tanrı sormazdı heralde. Konuştuğu kimsenin kim olduğunu bilirdi. Tabii tanrı diye bir şey olsaydı.
-Tanrıya inanmıyor musun?
-Hayır.
-Ben tanrıya inanmıyor olsam ve vücutsuz bir ses benimle konuşsaydı o anda inanmaya başlardım.
-Ne garipsin. Benim ne farkım var ki, ben sana tanrının varlığını kanıtlarken, gördüğün insanlar kanıtlayamasın?
-Şiirsel cümleler kurmazsan sevinirim. Kendimi tanrıyla konuşuyormuş gibi hissediyorum. Soruna gelince, kanıt değilde korku diyelim.
-Seni korkutuyor muyum?
-Sen korkutmuyorsun hayır. Ama ilahi şeyleri hatırlatıyorsun ve cehennem beni korkutuyor.
-Ben tavuklardan korkarım.
-Evet ibikleri var, gagaları var ne korkunç dimi?
-Bir de Beatles şarkılarından.
-Aaa öyle deme. Dinledikçe seversin bence.
-İki notasını duyduğum anda çığlık atmaya başlıyorum.
-Öyleyse tanrı olmaman iyi olmuş. Tanrı olsaydın kafamın içindekileri duyardın. She Loves You Ye Ye Ye çalıyordu kafamda.
-Iıııyyyyy!!
-Sen görünmez adam değilsin değil mi? Yalnızca sessin.
-Evet.
-Senin gibi başkaları var mı?
-Bilmem ben rastlamadım.
-Ama çok saçma. Bu cümleleri kurmak için ses yetmezki, beyinede ihtiyacın var.
-Ne bileyim ben.
-Boğaç geliyor. Bira içmeye gidiyoruz, sende gel istersen. Boğaç'la tanışırsınız. Ressam o resmini çizer. Hahaha çok komiğim.
-Gelemem ben kıpırdayamıyorumki.
-Hadi ya. Neyse görüşürüz ozaman. Hahaha gerçekten çok komiğim.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)